Katinka Coolen. Van jongs af aan tekende ik, kleurde kleurplaten en 'kliederde' wat met waterverf. Een goede oefening, waar ik veel plezier in had. Het plezier was een stimulans om door te gaan met tekenen en schilderen en te komen tot waar ik nu ben.
Mijn creativiteit zit in de familie; aquarelleren was de hobby van mijn grootvader, van hem heb ik veel geleerd. Ook van mijn twee tantes die naar Frankrijk verhuist zijn (kunstschilderen en andere creatieve uitingen) leer ik veel. Het leren heeft dan niet zo veel met technieken te maken, echter des te meer met het ontwikkelen en verduidelijken van mijn eigen stijl. Ik deed eindexamen in het vak Tekenen en Kunstgeschiedenis en ben daarna een creatieve opleiding gaan doen. Ook later kon ik altijd bij mijn opa terecht voor pittige discussies over ons werk. Ondanks de grote verschillen in ons werk (hij maakte natuurgetrouwe aquarellen en ik geabstraheerde oliepastels) konden we uren praten over de werken en kunst in het algemeen.
Twee jaar heb ik een verdiepingscursus in mijn vrije tijd gevolgd. Op deze cursus leerde ik vast te houden aan mijn eigen beeldvorming, maar ook mijn ogen open te houden voor mogelijkheden en zijweggetjes. Sinds kort ben ik begonnen met een andere schildercursus, waar ik ook weer op zoek ben naar uitdagingen in mijn werk.
Om die reden (het zoeken van uitdagingen) ga ik verzoekjes en opdrachten ook nooit uit de weg. Ik sta open voor uw aanvullingen, opmerkingen en vragen!